Na cmentarzu parafialnym w Kałuszynie znajduje się pomnik z 1939 r., ku czci żołnierzy 6 Pułku Piechoty Legionów Marszałka Józefa Piłsudskiego. Jest tam pochowanych ok. 200 żołnierzy polskich poległych nocą z 11 na 12 września 1939 r. w bitwie o Kałuszyn.
Na terenie dawnych pastwisk powstał w 2012 r., zbiornik retencyjny o powierzchni lustra wody 7 ha, którego otoczenie zostało zagospodarowane do celów rekreacyjnych. W ramach zagospodarowania wybudowano kąpielisko z piękną piaszczystą plażą o długości ca 250 m i szerokości 40 m, dwa boiska do piłki plażowej, plac zabaw dla dzieci, przebieralnie i toalety, ścieżkę rowerową wokół zbiornika i ścieżkę edukacyjną.
W ramach tego przedsięwzięcia został w roku 2013 wybudowany amfiteatr wykorzystywany do imprez plenerowych, w pobliżu jest wykonana droga dojazdowa i parkingi. Powstało także wyjątkowe w skali kraju molo z modułów Magic Float, które wyznacza bezpieczne kąpielisko dla dzieci i młodzieży. W okresie wakacyjnym gmina Kałuszyn zatrudniła dwóch ratowników, którzy nie tylko czuwali nad bezpieczeństwem osób kąpiących się, ale także w wybrane dni tygodnia prowadzili bezpłatne zajęcia z nauki pływania dla młodzieży szkolnej.
Pomnik bojownikom o niepodległość z 1938 r.
Złoty Ułan – pomnik konny odsłonięty 13 września 2014 roku w Kałuszynie (województwo mazowieckie), z okazji 75. rocznicy bitwy pod tym miastem w 1939 r. Pomnik przedstawia siedzącego na koniu ułana z wzniesioną do góry szablą, będącą sygnałem do walki.
Inicjatorem i fundatorem tego jedynego w Polsce pozłacanego pomnika jest Jan Żyliński – biznesmen mieszkający w Londynie, syn rotmistrza Andrzeja Żylińskiego, który 12 września 1939 roku wraz z 11 Pułkiem Ułanów Legionowych rozpoczął zwycięską bitwę pod Kałuszynem. Figura została zaprojektowana przez rzeźbiarza Roberta Sobocińskiego. Odlew z pozłacanego brązu jest osadzony na cokole obłożonym płytami z czerwonego granitu. Pomnik ma 8 metrów wysokości i waży 30 ton.
Murowana plebania parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i świętego Stanisława w Kałuszynie z 1837 r.
W ścianę kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i świętego Stanisława w Kałuszynie w Kałuszynie wmurowana jest macewa pochodząca z nowego kirkutu w Kałuszynie. Nad nagrobkiem jest umocowana tablica z napisem: “Kałuszyn 1939 – Polaków 3000, Żydów – 6500”. Macewa i tablica została umieszczona w 1990 roku dzięki staraniom księdza proboszcza Czesława Bednarczyka.
Kościół parafii rzymskokatolickiej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i świętego Stanisława w Kałuszynie. Świątynia została wzniesiona w stylu neogotyckim w latach 1889-1893 według projektu architekta Józefa Piusa Dziekońskiego. W ołtarzu głównym obraz “Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny” namalowany przez Michała Elwira Andriollego oraz obrazy pochodzące z XIX stulecia znajdujące się w nawach bocznych.
Jest to kościół typu bazylikowego. Od frontu znajduje się wieża. Poświęcenie świątyni odbyło się 27 października 1893 roku, a konsekrował ją abp Teofil Chościak Popiel 14 sierpnia 1897 roku. W świątyni znajdują się organy wybudowane przez Jana Szymańskiego z Warszawy w 1901 roku. Posiadają 12 głosów, 2 klawiatury, mechaniczne: trakturę gry i trakturę rejestrów. Parafię erygował biskup poznański Andrzej Bniński 24 grudnia 1472 roku z części parafii Grębków. W 1447 roku za sprawą dziedzica Stanisława Kałuskiego wzniesiono w Kałuszynie, wiosce szlacheckiej, modrzewiowy kościół pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa Męczennika. W roku 1563 do parafii należało 11 wsi szlachty osiadłej i 16 wsi szlachty zagrodowej. Pierwszy kościół modrzewiowy, z fundacji Stanisława Kałuskiego, przetrwał przeszło cztery wieki.
Metalowy pomnik koziołka ustawiony na cokole stoi na pl. Kilińskiego. Pomnik, który został odsłonięty w 2011 r., nawiązuje do herbu Kałuszyna. Na cokole upamiętniono daty: 1429 r. – powstanie osady Kałuszyn, 1718 r. – potwierdzenie nadania praw miejskich Kałuszynowi, 1847 r. – zatwierdzenie herbu miasta, który wywodzi się od klejnotu herbowego rodziny Zamoyskich – właścicieli Kałuszyna.
Źródła rzeki znajdują się w powiecie Mińsk Mazowiecki, w lesie około pół kilometra na południowy wschód od wsi Wólka Kałuska na Wyżynie Kałuszyńskiej, będącej wysoczyzną morenową, gdzie kilkanaście pagórków osiąga wysokość ponad 200 m n.p.m. Około 9 kilometrów w dół rzeki, koło wsi Ludwinów poziom rzeki znajduje się na wysokości 155 m n.p.m. W Tymoteuszowie rzeka meandruje, tworząc liczne zakola. Jest to rzeka wartka o pewnych cechach potoków górskich. Cała rzeka ma 72 km długości, a uchodzi do Narwi w okolicy wsi Stare Załubice naprzeciw wyspy Euzebia położonej na Zalewie Zegrzyńskim. Jest ona ostatnim lewym dopływem Narwi.
Drewniany młyn wodny na rzece Rządzy w Tymoteuszewie (tzw. Witkowizna) z 1924 r, przy moście i trasie drogowej Jakubów – Dobre. Pobudowany na wysokiej podmurówce. W 1930 r. jego siłę napędową było koło wodne o średnicy 3m, potem turbina Francisa. W 1959 r. młyn wyremontowano, dodano silnik elektryczny, należał do PGR, obecnie nieczynny.